Powroty.

Należy korzystać z życia. Ech, jak idyllicznie brzmi do zdanie, gdyby tylko nie trzeba było patrzeć na świat realistycznie. Ale trzeba, więc wróćmy na Ziemię. Miałam na myśli po prostu korzystanie z tego, że wróciłam na kilka dni z Wrocławia do Krakowa i surfowanie po internecie, którego, pożal się, Boże, jeszcze tam nie mamy. Ba! [...]

Przeczytaj cały Post »

Ktoś coś przy stole majstruje.

Paweł siedzi przy stole, nieuważnie studiuje książkę z origami, i zagina w dłoniach biały, nierówno wycięty arkusz papieru. Z kartki powoli, krok za krokiem wyłania się skorpionik. Nieforemny, troszkę krzywo zgięty.
A mi przypadkiem kredki pod rękę się przyturlały, przypadkiem jakiś długopis wydostał się z piórnika i prosił, by dać mu troszkę pożyć.
Wzrokiem więc opuściłam skorpionka [...]

Przeczytaj cały Post »

W moim mieście.

Spacerując chodnikiem z moim przyjacielem o czterech łapkach – Puckiem, prawie, że wdepnęłam w kwiat rosnący na chodniku.
Jakie szczęście, że jego płatki silniejsze niż płatki innych roślinek. Jakie to szczęście, że żadna pszczółka – głodomórka nie wyssie z niego nigdy żadnego nektaru. Jakie to szczęście, że nie posiada łodyżki, którą zaraz by zwiał wiatr.
Co [...]

Przeczytaj cały Post »

Wierszyk na dobranoc.

Zmęczone oczy Twe
Odpocząć chcą we śnie
Więc nie daj czekać im
I do Krainy Snów płyń.
Niech śnią Ci się same cuda
Smoki, rycerze i małpa ruda
A bardzo miło będzie
Jeśli do mego snu przybędziesz
Do pałacu z chmur wyruszymy
I całą noc przetańczymy.
A gdy Cię obudzi ranek biały
I sen rozwieje się cały
Proszę, niech na Twojej twarzy
Przez właśnie utracone zapachy marzeń
Smutek się [...]

Przeczytaj cały Post »

Punkt wyjścia.

Powróciliśmy. Cali i zdrowi do normalnego życia. Jak elementy układanki, które na chwilę poznały świat inny, niż szarość tekturowego pudełka. Wróciliśmy, by puzzle znowu pokazały jeden pełny obrazek.
Podczas, gdy jakoś będziemy musieli wytrzymać w ucisku pozostałych puzzli, równocześnie będziemy czekać na to, by nasz przyjaciel Szczęście, wysypał nas kiedyś z tego szarego pudła codzienności i [...]

Przeczytaj cały Post »

Na Osiedlowej.

“Jaskółki i jemioła”
A niech mnie-
to inny świat,
gdzie Cię porywa w tan
skrzydło jaskółcze.
A ja się włóczę
i nie wiem, że to już koniec,
choć z góry to szepce
jemioła.
Choć z dołu to mówi
i woła
znajomy głos.
To tu, to tu-
jaskółka śpiewa do ucha
To tu, to tu-
trzeszczy gałąź sucha.
A obok Osiedlowa.
To tu ucieka serce,
to tu serce się chowa.
I płacze, i się śmieje.
Jaskółko, [...]

Przeczytaj cały Post »